
بقیه را در ادامه ی مطلب ببینید

سال 84 بود آهنگی گوش کردم که با آهنگ های بقیه تفاوتی داشت، این آهنگ شکست نام داشت که از درد جوان های فریب خورده ی مواد مخدر گفته شده بود، آهنگی که با شعر خود حسین غزنوی و آهنگ سازی رضا نیکفرجام بود. حسین غزنوی فعالیت های هنری انگشت شمار ولی موثر را در کارنامه خود دارد و آلبوم فقر او با تنظیم ایمان پرگر و با همکاری احسان منفرد، مهدی قاسم پور و مجتبی رنجبر در دسترس علاقمندان به آثار اوست که هم اکنون در حال آماده سازی آلبومی با آهنگ سازی ایمان پرگر است "که جدا از موسیقی دوست هیشگی اوست" امیدوارم در کارهایشان موفق باشد. سبک شعر های او بیشتر به معضلات جامعه پرداخته و با صدایش، زیبایی دوچندانی به آثارش داده است.
بقیه را در ادامه ی مطلب بخوانید
پرنده سیاه ( ابوالحسن علی بن نافع ) معروف به زریاب دارابی
خوانندگان محترم حتماً علاقمند خواهند بود که با پرآوازه ترین هنرمند موسیقی و آواز ایران و جهان ( ابوالحسن علی بن نافع ) معروف به زریاب دارابی آشنا شوند.
در دوران حکومت عباسی ، در عصر هارون الرشید، جوانی به مجلس ادب و هنر بغداد راه یافت که به زودی شخصیت واقعی او از هر جهت مورد توجه واقع گردید .
آن طور که مورخین نوشته اند او جوانی زیباروی با قامتی نسبتاً بلند ،صدایش قدری تو دماغی چنان با شور و حرارت می خواند که همه برای شنیدن صدایش سرو پا گوش بودند، وی دلها را می ربود و همین که به یک فارسی زبان برمی خورد، روح ملی او تحریک می شد و با اوبا زبان اجدادیش سلیس و راحت سخن می گفت. وقتی با نوازندگان بزرگ می نشست کاری می کرد که همه در برابر او خود را کوچک و ناچیز می دیدند. زیرا می توانست نغمه ها و آهنگها را بهتر از خود آنها بخواند و آلات موسیقی و آوازشان را نیکوتر از خودشان بنوازد. حنجره معجزه آسای او گویی برای موسیقی و آواز ساخته شده بود.به همین خاطر همشهریان از همان اول که در دارابگرد فارس زندگی می کرد ،بخاطر صدای رسایش او را بنام پرنده سیاه رنگ خوش آواز (زریاب)گفتند و امروز تاریخ هنر او را بهمان نام می شناسد. خلیفه عباسی ، که وزیری با تدبیر و اندیشمند بنام جعفر برمکی داشت ساز و برگ حکومتی خود را به سبک پادشاهان ایران به ویژه خسرو پرویز اداره می کرد.
بقیه را در ادامه ی مطلب بخوانید

تصمیم شما برای انتخابات مجلس نهم چیست؟ به چه کسی رأی می دهید؟
بار دیگر کاندیدا های انتخابات خود را برای یک رقابت تنگاتنگ و نفس گیر آماده می کنند، رقابتی که از ملزومات اصلی هر انتخاباتی است و مختص این کشور هم نیست و در تمامی دنیا هم وجود دارد، در واقع یکی از دلایل اصلی حضور مردم در انتخابات ها همین تبلیغات و رقابت نامزد های انتخاباتی است. در کشور هایی که سابقه انتخابات دارند و مردم در انتخاب نمایندگان مشارکت می نمایند، احزاب نقش اصلی و کلیدی را به عهده داشته و رأی دهندگان چندان به اشخاص التفاتی ندارند بلکه آنها به حزب و اهداف و شعار های آنها توجه می نمایند و در این راستا احزاب هم سعی می کنند تا با برنامه و اهداف مشخص وارد کارزار و رقابت های انتخاباتی شوند.
اما در کشور ما به دلیل اینکه احزاب با بنیه وجود ندارد و احزاب موجود نیز از توان لازم برای تبدیل شدن به یک حزب قدرتمند و دارای برنامه مشخص و منسجم برخوردار نیستند، گاهاً بویژه در ایام انتخابات گروه ها و احزاب کوچک، همچون قارچ سر در می آورند و بعد ازانتخابات هم در در بیشتر موارد به لاک خود فرومی روند و تا انتخابات بعدی خبری از آنها نیست،حتی احزاب و یا گروهای نسبتاً فعال هم چندان پرکار نشان نمی دهند و در واقع خرد جمعی و حزبی در فعالیت های سیاسی و اجرایی آنها چندان مؤثر نیست. بنا به همین دلیل و دلایل دیگر، رقابت های انتخاباتی بیشتر جنبه فردی داشته و در غیاب احزاب و گروه های دارای برنامه، این اشخاص هستند که سعی می کنند با استفاده از ابزارهای مختلف خود را به مردم بشناسانند. در این راستا همانگونه که مردم شاهد هستند فعالیت های غیر رسمی انتخابات حداقل از یکسال پیش شروع شده و کاندیداهای فعال، تلاش خود را برای حضور در این رقابت آغاز کرده اند.
بقیه را در ادامه ی مطلب بخوانید

خسویه
بقیه را در ادامه ی مطلب ببینید