تمامی اشعار به لهجه ی شیرین دارابی میباشد
بقیه را در ادامه ی مطلب ببینید
سه اثر طبیعی به عنوان مواريث طبيعي استان فارس در فهرست ميراث فرهنگي کشور قرار گرفت. اداره ميراث فرهنگي، صنايعدستي و گردشگري شهرستان داراب پرونده اثر در صحن همايش سراسري ثبت ارائه داد که به دليل ويژگيهاي کمياب طبيعي به ثبت رسيد.
درخت کهنسال چنار «برفدان» با قدمت930 سال، طول 36 متر و قطر 4 متر در صدر اين آثار قرار گرفت همچنين آبشار فدامی به عنوان عریضترین آبشار ایران با چشمه های شور و شیرین، و سرو کهنسال «رستاق» منطقه دارآباد با طول 16متر به عنوان آثار برجسته طبيعي اين استان محسوب ميشود. با ارائه پروندههاي جداگانه اين سه اثر به عنوان اولین اثر طبيعي در استان فارس به ثبت ملي رسيد.
سایت داراب شناسی از زحمات آقای علیرضا پرویزی مسئول اداره میراث فرهنگی داراب به خاطر زحمات و تحول در شناساندن و حفاظت از میراث داراب قدردانی می کند، امیدواریم نشریات به جای تخریب اداره میراث فرهنگی داراب کمی هم به فکر حمایت و تشویق باشند . . .
آشنایی با چنار برفدان
عکس های چنار برفدان
بقیه را در ادامه ی مطلب ببینید
[اختصاصی از سایت داراب شناسی]
مرحله ی اول توسعه سال 1330 تا 1343
در اوایل این دوره شهر از سمت شرق و غرب پیشرفت داشت به طوری که آبادیهای در کناره ی شهر که از طرف جنوب غربی روستای دریمی از طرف جنوب شرق آبادیهای کنار حاجی و شکالیها به شهر متصل شد اما مزارع و اراضی مناسب و باغات مانع از پیشرفت بیشتر شهر از سمت غرب از طرف شرق نیز وجود سیل های آبهای زیرزمینی و رو زمینی مانع این پیشرفت می شد و با این اجبار در سال 1336 شهربانی مجبور شد گورستان شهر که در شمال شهر بود را خراب کرده و به محله ی صحرای پورسیج که محله ای دور تر خلوت تر و کم رفت آمدتر بود انتقال دهد و به جای آن باغ ملی که در آن زمان به شکل تخت جمشید و دارای دیوارهای کوتاه بود ساخته شد فرمانداری و برخی مراکز اداری دیگر نیز پس از شهربانی در قسمت شمالی شهر تأسیس شد.
وجود فضاهای خدماتی اداری و فضاهای باز شهری (باغ ملی در شمال) باعث شد شهرسازی به این سمت سوق پیدا کند .به طوریک ه گسترش و توسعه شهر به اطراف شمال شرق تا آموزش پرورش شد و به نظر می رسید که مکان های مهم و معابر مناسب نظر مردم برای سکونت در این محلات را به خود جذب کرد
-جهت گسترش شهر در دوره ی اول
-جهت گسترش شهر در این دوره به دلیل زمین ها و اراضی کشاورزی بسیار مرغوب در سمت غرب شهر و مسیل دید و با وجود آمدن ارگان های دولتی و خدماتی و آموزشی گسترش شهر به سمت شمال و شمال شرقی حرکت کرد.
- الگوی گسترش شهر
علاوه بر فضاهای مسکونی به دلیل به وجود آمدن فضاهای دولتی- شهر از محور خود که محوری خطی به سمت شرق و غرب بود به سمت شمال کشیده شد مردم هم برای دسترسی راحتر به مراکز اداری و هم به دلیل بافت شهری تر نسبت به بافت غیر منظم و غیر هندسی محلات قدیم میل به پیش رفتن در این مسیر را داشتند.
تپه ایست نسبتآ بیضی شکل به ابعاد 45 در 70 و ارتفاع 2 که در بخش جنوبی جاده قدیم داراب - فسا به فاصله 10 کیلومتری داراب در بین اراضی کشاورزی کرسیا واقع گردیده است، سطح تپه کاملآ مسطح و گیاهان برگ سوزنی روی آن را پوشانده است به احتمال زیاد مساحت تپه در گذشته بیشتر بوده زیرا تا فاصله چند متری آن سفال در اراضی کشاورزی مشاهده می شود.
همچنین بخش عظیمی از ضلع غربی تپه خاکبرداری شده بطوری که دیواره ای با ارتفاع 2متر ایجاد گردیده و در ضلع شمالی نیز کانالی به عمق حدود 90 سانت و دهانه 80 سانت حفر گردیده است، عمده اشیاء بدست آمده از سطح تپه شامل سفال با خمیره شنی و گیاهی و سفال های منقوش نخودی رنگ قهوه ای و خاکستری مربوط به دوران هخامنشی و تا دوران اسلامی میباشد که نوع نقوش آنها خطوط موازی و هندسی و خطوط موجی شکل و نوع ظروف کاسه های کوچک قدح و کاسه های دهان گشاد می باشد.
این اثر به شماره 2954 در فهرست آثار ملی ثبت گردیده است.
